Voor de dertigste keer loopt Antoinette Haan samen met een groep Oekraïense vluchtelingen door de Haarlemse omgeving. “Ik probeer elke keer een andere route met ze te lopen, maar dat begint nu wel lastig te worden”, vertelt Haan. Tijdens de wandelingen raken de Oekraïners bekend met de omgeving en elkaar. “Je ziet dat ze even ontspannen en ook elkaar leren kennen.”
Stadsgids Haan had niet verwacht dat ze bijna elke week een soort rondleiding zou geven aan vluchtelingen. “Het is ontstaan door een oud Oekraïense studiegenoot van mij. Op 24 februari toen de oorlog begon stuurde ik haar een appje. Onverwacht kreeg ik bericht terug dat zij in Kiev was, aan het schuilen in de metro voor inkomende Russische raketten. Toen kwam het allemaal even heel dichtbij”, herinnert Haan zich nog. Haar oud-studiegenoot is inmiddels weer veilig in Nederland.
Onze verslaggever Maurice Blaauw liep met de groep mee bekijk hieronder de reportage:
In de omgeving Haarlem zijn nu ongeveer 800 gevluchte Oekraïners. “Je hebt toch een soort gevoel van machteloosheid, dus ik wilde graag wat voor de mensen in onze omgeving betekenen”, zegt Haan. Ze werd lid van de vrijwilligersorganisatie Haarlem4Ukraine en vanuit daar organiseert zij samen met andere vrijwilligers de wandelingen.
“Wij hebben een app-groep waar ik de wandelingen in aankondig, in het Engels en Oekraïens. Niet dat ik Oekraïense kan, dat doe ik via Google translate”, vertelt Haan. Inmiddels zitten er 125 mensen in de app-groep. Naast de Haan gaan er vaak meer vrijwilligers mee, zoals een tolk. Tijdens de wandelingen worden vaak taalspelletjes gespeeld waardoor de mensen ook een beetje Nederlands leren.
Dimitri is een vaste gast bij de wandelingen. “Het is leuk, ik ben zeer geïnteresseerd in de architectuur en de geschiedenis van Nederland. Vroeger las ik hier op internet al over.” Zijn vrouw Nina vindt de wandelingen ook erg belangrijk: “Wij zien dan weer even landgenoten en dat maakt onze hele situatie toch iets dragelijker.”
Viktor heeft ook veel aan de wandelingen. “Er wordt ook veel gelachen, je bent dan weer even met Oekraïners onder elkaar. Het is mooi hier, maar ik hoop snel de Nederlanders het moois van Oekraïne te kunnen laten zien.”
Tijdens de wandeling bezoeken ze het hofje ‘In den Groenen Tuin’, aande Warmoesstraat, waar ze hartelijk ontvangen worden door een bewoner, die met behulp van een tolk iets vertelt over het hofje. De wandeling gaat verder en even verderop gaat de groep van ongeveer 30 man onder een afdak pauzeren. Het miezert al de hele wandeling. In de pauze wordt er met appelsap geproost op het nieuwe jaar.
De Oekraïense Nina kijkt een klein beetje tegen oud en nieuw op. “Wanneer het vuurwerk gaat knallen, zal onze ziel dat ook gaan voelen, het is een beetje eng”, merkt ze op. Gisteren was ze naar het wintercircus waar een hard geluid te horen was. “Voor iedereen was dat leuk, maar voor ons leek het een luchtalarm”, zegt ze zichtbaar aangedaan