Schrijfster Imme Dros werd woensdagochtend geïnterviewd in Boekhandel Blokker in Heemstede. Daarnaast werd haar nieuwste roman besproken: Elke Reis is een omweg naar hier. Een Texelse trilogie. Op deze zonnige maar koude woensdagochtend zit een aandachtig publiek van ongeveer 22 mensen geboeid te luisteren naar een tweegesprek tussen schrijfster Imme Dros en haar uitgever Joke Linders. Achterin de winkel staan stoelen, van eigenaar Arno Koek krijg je een kopje koffie met een koekje. Ook verslaggever Mireille Doveren was erbij.
“Schrijver word je omdat je niets anders kan”
Imme Dros, auteur
Dros schreef in de jaren tachtig en negentig drie jeugdboeken over Daan List: De zomer van dat jaar (1980), Lange maanden (1982) en Ongelukkig verliefd (1995). Uitgever Joke Linders (Schaep14) stelde voor aan Imme Dros om van deze drie boeken een trilogie te maken, bestemd voor volwassenen. De titel werd na lang overleg: Elke reis is een omweg naar hier.
Van jeugdboeken naar een roman voor volwassenen
Eigenlijk ging dat heel eenvoudig, simpelweg door een inleiding te schrijven, vertelt Imme Dros. Haar echtgenoot, Harrie Geelen voegt hieraan toe dat hij de verloren gegane teksten heeft moeten scannen uit de oude uitgaven. Omdat de manuscripten niet meer in het archief van de toenmalige uitgeverij bewaard waren gebleven. Dit is het pre-computer tijdperk. Geschreven werd er op een typemachine. Boeken weggooien is hetzelfde als boeken verbranden, stelt Harrie Geelen. Linders vult aan dat er verder eigenlijk alleen nog enkele “zei hij”, “vertelde die en die” geschrapt moesten worden. Jeugdige lezers hebben daaraan namelijk meer behoefte ter verduidelijking van het verhaal dan volwassen lezers.
Waar gaat het verhaal over?
Het leven van de hoofdpersoon, Daan List, speelt zich af op het eiland Texel. Ook Imme Dros werd geboren op dit eiland en groeide op in het dorp Oudeschild. Daan heeft één cruciaal probleem, dat hij stottert. Dit maakt hem onzeker. Zijn vriendschap met Wubbe Witte speelt een grote rol in zijn ontwikkeling. Daan ontdekt op de lagere school al dat hij goed kan tekenen en wordt daarom door zijn moeder naar de plaatselijke schilderes gestuurd, om van haar het vak en de techniek te leren. Deze vrouw wordt door de andere mensen uit het dorp “Het Geitenwijf” genoemd. Omdat er bij haar in huis schapen en geiten wonen. Ze is nogal op zichzelf en praat niet graag dus dan ben je in een kleine gemeenschap al gauw een zonderling figuur.
In hoeverre lijkt Daan List op de auteur?
“Ik heb hem bedacht maar natuurlijk zijn er parallellen tussen zijn en mijn eigen leven. Ik ging na de ULO, naar het gymnasium in Den Helder. Daan gaat na de lagere school naar het gymnasium in Den Helder. Hij blijft gewoon thuis wonen en neemt samen met de andere eilanders iedere dag de boot naar de overkant om naar school te gaan.” Dat Daan stottert is terug te leiden naar een zoon van Dros die ook stotterde. Daan komt erachter dat hij minder of niet stottert als hij tegelijkertijd aan het tekenen is. Daarom stuurde zijn moeder hem naar “het Geitenwijf” en later nog naar een andere kunstenaar op het Texel.
Waar haalt Dros haar inspiratie vandaan?
Er werd vroeger in ieder dorp op Texel toneel gespeeld, vertelt ze. Soms waren er meerder toneelverenigingen in een dorp. De ouders van Dros lazen boeken om te bewerken tot toneelstukken. Zelf las ze al die boeken ook. Dros is altijd geboeid geweest door de dialoog tussen mensen. Ellenlange beschrijvingen van bijvoorbeeld een landschap sloeg ze altijd over.
Na haar eindexamen vertrok Imme Dros naar een ander eiland, Engeland. Daar werkte zij een tijd in een psychiatrisch ziekenhuis. Op de gesloten afdeling. “Wat ik daar niet voor vreemde vogels en bijzondere figuren heb gezien” vertelt zij. Een onuitputtelijke bron voor een schrijver. Terug in Nederland studeerde Imme Taalkunde in Amsterdam. Ondanks haar hoge leeftijd schrijft Imme Dros nog iedere dag en daarnaast doet zij veel vertaalwerk voor uitgeverij Leopold.
Tot slot signeert Imme Dros haar boeken voor de aanwezige bezoekers.
