Haarlem Schilder, tekenaar en graficus Hannes Postma is donderdag in zijn woonplaats Amsterdam
op 87-jarige leeftijd overleden.
De in Haarlem geboren eigenzinnige kunstenaar won verschillende
internationale prijzen, was docent aan de Rotterdamse Academie en stond bekend om zijn
veelzijdigheid.
In Haarlem maakte hij onder meer naam als aanstichter van de popgroep Pandorra Ensemble in de
jaren 70. De band ontstond nadat hij enkele artiesten had gevraagd op te treden op een feestje ter
ere van zijn kunstwerk Pandora’s Box.
Hannes Postma was de zwager van Anton Heyboer. In zijn Haarlemse jaren ontwikkelde hij zich tot
een uitmuntend graficus. Op zeker moment was hij uitgekeken op werken in oplagen. Dit hinderde
hem bij het maken van schilderijen, zei hij.
Kunsthistoricus Ype Koopmans, artiestiek leider van museum MORE, leerde hem kennen in Haarlem.
Koopmans kwam dankzij Postma voor het eerst in contact met de kunstwereld. „Hij was een virtuoos
kunstenaar. Na zijn grafische periode richtte hij zich op pop-art, maar dan in een geheel eigen stijl.
Hij veranderde om de haverklap van stijl. Hij ontwikkelde zich voortdurend. Ook weleens tot mijn
ergernis, omdat hij erg mooie doeken overschilderde met iets anders.”
Hannes Postma verwierf in de jaren zestig internationale bekendheid met series grote kleuretsen. Tussen 1970 en 1978 maakte hij zijn ‘zeeschilderijen’. Dit leidde in 1973 tot de Hoek van Hollandse School. Met enkele oud leerlingen van de Rotterdamse academie vormde hij een anarchistische kunstgroepje, dat tot doel had elke invloed van buiten (docenten, tradities) uit te sluiten. Na verloop van tijd ging iedereen weer zijn eigen weg en Hannes Postma zocht aansluiting bij de Nieuwe Figuratie.
Opvallende overeenkomsten in het werk van schilders die tot de Nieuwe Figuratie worden gerekend zijn: de combinatie van figuratieve en abstracte elementen, een spanning tussen het platte vlak en de illusie van ruimte, fel kleurgebruik, scherpe contouren en popart elementen.
Hannes Postma volgde een opleiding op de Rijksacademie in Amsterdam. Gedurende de periode 1971-1988 was hij docent op de Academie voor Beeldende Kunsten in Rotterdam.
Kenmerkend was zijn kwaliteit om jonge kunstenaars aan zich te binden en op te leiden. Dat uitte
zich in Haarlem, en later in de zogeheten Hoek van Hollandse School.
Postma werd opgeleid aan de Rijksakademie van Beeldende Kunsten in Amsterdam, maar vormde
zich als schilder grotendeels zelf. Hij maakte schilderijen, etsen, litho’s, wandschilderingen,
houtskooltekeningen en sculpturen.
Postma won diverse internationale prijzen, waaronder de eerste
prijs op de internationale triënnale voor kleurgrafiek in Grenchen (1964), de Prix de la Critique in
Parijs (1965), de A. Schwarzprijs (1966) en de grote prijs op de biënnale in Krakau (1966). Remco
Campert gaf in 1984 de bundel Zeven vrijheden uit, met gedichten bij etsen van Postma.
Postma was van 1971 tot 1988 naast Klaas Gubbels en Kees Franse als docent verbonden aan de
Rotterdamse Academie. Hij sloot zich aan bij de Liga Nieuwe Beelden en De Groep Haarlem.