“Al drie duizend jaar houden mensen schapen, en die zijn nu zo geëvalueerd dat ze een beetje menselijke hulp nodig hebben”, zo legt Natalie Bogtman uit waarom ze vandaag in Medemblik is. “Wij gaan schapen scheren. Dat is goed voor de schapen, de wol neem ik mee naar Haarlem.”
In Medemblik hebben hobbyboeren Bart en Ilse de Bruin een kudde van ongeveer 19 schapen. Marco Scheltus van de Wolfederatie komt de schapen scheren. “Zwarte schapen leveren veel minder op om dat witte wol veel makkelijker te bewerken en te kleuren is”, legt hij uit.
De Medemblikse hobbyboeren kan het weinig schelen of de wol geld oplevert.”Het is ooit begonnen als hobby om er met een hond achteraan te redden, maar eigenlijk vind ik beesten gewoon heel erg leuk. Ik ben de hele dag bezig met eten geven”, lacht Bart.
“Wij exporteren nu al onze wol naar China, in Nederland is geen verwerkingsbedrijf meer”
Marco Scheltus, wolfederatie
Voor Natalie is de moeilijk te bewerken en goedkope wol een uitkomst. “Deze wol wordt zelfs wel eens weggegooid, zonde! Met de wolkorrel wil zij samen met Maarten van Dam deze wol een functie geven. Verslaggever Maurice Blaauw reisde met haar mee naar Medemblik om te zien hoe schapen geschoren worden en wat zij vervolgens met de wol doet.
Bekijk hier de reportage
Wat is een wolkorrel?
De wolkorrel wordt gebruikt als plantenvoeding. “Het houdt vocht vast en voorkomt daarmee uitdroging”, legt Bogtman uit. Ze is op het idee gekomen nadat er een vraag voorbij kwam wat er met de grote Nederlandse wolstapel moet gebeuren. “Wij exporteren nu al onze wol naar China, in Nederland is geen verwerkingsbedrijf meer”, vertelt Scheltus.
Kwaliteitswol
Het idee van de wolkorrel is niet helemaal nieuw. “In Amerika is een ander bedrijf dat ze ook perst, er zijn ook mensen die de wollen vacht zonder te bewerken direct op de grond leggen”, aldus Bogtman, die met de wolfederatie een samenwerking wil aangaan.
“Er zijn drie soorten kwaliteitswol: A, dat is wol die gelijk op de huid gedragen kan worden, maar ontzettend duur is: een truitje kost al snel 400 euro. B, dat is de goed te bewerken witte wol en C, dat is de donkere wol en andere slechtere wol. Voor ons maakt de kwaliteit dus helemaal niet uit”, vertelt Bogtman.
De geschoren wol wordt gehakt en daarna door de twee Haarlemmers geperst tot een korrel. Deze worden daarna in grote zakken of kleine potten verkocht. Het gebeurt nu nog allemaal kleinschalig in het atelier van Natalie. “Wij zijn aan het kijken of we kunnen uitbreiden door middel van een veel grotere machine.” Grotere klanten zijn er al, zo gebruikt Spaarnelanden de wolkorrel bij het planten van nieuwe bomen in de stad. “Dat is heel vooruitstrevend van hun zeker omdat het nu door de kleinschaligheid nog aan de dure kant is.”
Laboratoria
De wolkorrels hebben ze laten testen in een laboratorium. “Naast het feit dat de uitslag aangaf dat het volledig veilig was, kwam ook naar voren dat voor planten voeding in de korrel zit”, zegt Bogtman.
Vanaf deze zomer is de wolkorrel te koop bij een Haarlemse supermarkt, maar ze dromen al veel verder. “In 2025 moet het gebruik van turf afnemen. Dit zit als vochtvasthouder in alle potgrondzakken, de wolkorrel is een prima vervanger”, aldus Bogtman. “Sterker nog, waar turf een eindige grondstof is, groeit bij schapen de wol weer aan. Het is dus volledig hernieuwbaar.”
