Stapels handdoeken, flesjes massageolie en masseurs die hun vingers warmdraaien. In zorginstelling Sint Jacob in Haarlem wordt vandaag een bijzondere groep mensen gemasseerd, namelijk het zorgpersoneel. Dit als onderdeel van het project ‘Massage voor de zorg’.
Dit project werd vorig jaar maart bedacht door massagetherapeut Erik Both. “Ik kon mijn werkzaamheden als masseur door corona toen niet meer voortzetten, maar ik wilde wel graag iets blijven doen”, vertelt Both.
Both zag steeds hoe hard mensen in de zorg moesten werken en wilde toen zijn kunde op een positieve manier inzetten. “Waarom zou ik zorgmedewerkers geen ontspanning kunnen geven met een massage? Op die manier kan ik iets terugdoen.”
Zo’n 45 mensen kunnen zich vandaag laten masseren, maar de inschrijflijst is nog lang niet vol. “Zorgmedewerkers zijn niet gewend om zelf in de belangstelling te staan en om te ontvangen”, zegt Both. “Maar ze kunnen zich nog de hele dag inschrijven hoor. Dus dat komt vast goed.”
Niet gratis
Een goed jaar heeft Both nodig gehad om onder andere een groep van zo’n dertig masseurs bij elkaar te brengen. Daarnaast is er een website en heeft Both de stichting Massage voor de zorg opgestart: zijn idee is namelijk niet gratis.
“Bedrijven en particulieren hebben geld gedoneerd en dat is voor nu voldoende geweest om te kunnen starten. We kunnen onder andere de masseurs vergoeden om negen keer op verschillende locaties te masseren.”
“Deze armen lijken wel heel poezelig, maar er wordt hard mee gewerkt”
Esther Koot
Van de handen aan het bed tot schoonmakers, alle medewerkers van zorginstellingen kunnen op de geplande dagen een massage krijgen. Melanie Tettero is vandaag een van hen, zij laat haar armen masseren door Esther Koot.
“Dit is wel echt ontspannen. Wat heerlijk,” zegt Melanie. Masseur Esther kneedt haar onderarmen. “Kijk, deze armen lijken wel heel poezelig, maar er wordt hard mee gewerkt en er zit best wat spanning in. Goed om ze even onder handen te nemen.”
Esther ondersteunt dit project omdat ze het fijn vindt juist voor deze groep iets te kunnen doen. “Ik werd enthousiast om iets terug te kunnen geven aan de mensen in de zorg.”
Tekst gaat door onder de foto.
Steeds meer medewerkers kijken nieuwsgierig wat er aan de hand is en na enig aarzelen schrijven ze hun naam op de inschrijflijst. Melanie: “Meestal zorgen wij voor anderen, dus dit is wel een beetje onwennig, maar volgens mij komen er meer en meer mensen. Ik kan het ze in ieder geval aanraden.”
Als Melanie klaar is, blijkt de interesse inderdaad behoorlijk gegroeid en zijn alle lege plekken op de inschrijflijst ingevuld. “Zie je wel”, lacht Both. “We zijn hier zeker nog de hele middag bezig.”
Ook dementerende ouderen
Both weet nog niet of hij zijn project landelijk wil uitrollen. “Dat zou mooi zijn, maar we richten ons eerst op regio Kennemerland. We zouden namelijk ook graag personeel van ziekenhuizen willen gaan masseren. En we gaan straks nog een keer de zorginstellingen in, maar dan om dementerende ouderen te masseren. Dat hopen we op te gaan pakken als corona een beetje achter de rug is.”
