De opvang op landgoed Dennenheuvel in Bloemendaal gaat de deuren sluiten. Tijdens het radioprogramma Haarlem Vandaag vertellen huismeesters van het verblijf Franka Insinger en Mark Doorn over de opvang en het aankomende afscheid van de alle bewoners. “Verandering is altijd moeilijk.”
Het klooster op landgoed Dennenheuvel wordt sinds 2016 gebruikt als opvang. Hier worden onder andere statushouders, spoedzoekers en anti-kraakbewoners opgevangen. Sinds maart vorig jaar zitten hier ook oorlogsvluchtelingen uit Oekraïne. Eind november zullen de bewoners van het pand verhuizen naar andere opvanglocaties. Dit betekent dat Insinger en Doorn afscheid moeten nemen van de bewoners met wie ze zoveel hebben meegemaakt.
“We zullen ze best gaan missen, je bouwt toch echt een band op”
Mark Doorn, huismeester Dennenheuvel
“De tissues staan klaar”, zegt Doorn. “We zullen ze best gaan missen, je bouwt toch echt een band op”. Maar de huismeester ziet ook de mooie kant van de situatie. “We weten dat ze op een mooie plek terecht gaan komen, waar ze ook hun tijdelijke thuis kunnen vinden.”
Luister hieronder het hele interview terug
De reden voor het sluiten van de opvang is de plannen van de gemeente Bloemendaal om in dit gebied 83 nieuwbouwwoningen te ontwikkelen vanaf 2023. Hiervoor wordt het kloosterpand, dat stamt uit de jaren ’70, gesloopt. “Ook alle andere bewoners, zoals de statushouders en de spoedzoekers zullen allemaal voor 1 december het schip moeten verlaten. Het worden maanden van afscheid nemen”, vertelt Doorn.
Ook Insinger ziet er tegenop om afscheid te nemen van de gemeenschap die is opgebouwd onder de bewoners van de opvang. “Wij hebben hier 6,5 jaar gewerkt en gewoond als huismeesters en locatiemanagers. Dan wordt het tijd voor iets anders. Verandering is ingewikkeld”, zegt Insinger.
“Het is een community waarbij mensen elkaar niet per sé hebben uitgekozen”
Mark Doorn
“Een van de redenen waarom de gemeenschap zo belangrijk is voor de huismeesters, komt omdat het lastig is om iets op te bouwen met een groep bestaande uit zoveel verschillende mensen”, vult Doorn aan. “Het is een community waarbij mensen elkaar niet per se hebben uitgekozen.“
Wat het volgens Insinger en Doorn ook lastig maakt, is dat mensen vaak snel weer vertrokken zodra ze een permanente woning kregen toegewezen. “Al die tijd bleven we nieuwe bewoners verwelkomen. We hebben ook veel afscheid genomen, dat zijn er wel honderden geweest in de afgelopen jaren”, vertelt Doorn.
Bijzondere momenten
“Het zijn echt huisgenoten geworden”, voegt Insinger toe. De huismeesters hebben namelijk veel bijzondere momenten meegemaakt met de bewoners. “We hebben geboortes gehad, zijn met mensen naar het ziekenhuis gereden terwijl ze weeën hadden. We hebben verjaardagen gevierd, het behalen van diploma’s gevierd”, somt Insinger op. Insinger en Doorn lijken eindeloos veel verhalen te hebben over hun bewoners.
De twee zijn ook nog lang niet klaar met hun werk, zo vertelt Doorn. “De statushouders die hier in november gaan verhuizen, die gaan naar Oldenhove in Overveen. Wij zijn door de gemeente benaderd om daar wederom als inwonend huismeester hetzelfde werk te gaan doen.”
