Ze kochten vis op het strand bij Zandvoort en liepen daarmee zo’n acht kilometer naar de Grote Markt in Haarlem. Bij de Kousenpaal gingen kousen en klompen uit, pas bij Kraantjelek weer aan. Daarna volgde het verharde pad via de Brouwersvaart, de Zijlweg en de Zijlstraat naar de markt. Volgens het Zandvoorts Museum droegen de visloopsters soms wel 40 kilo: een grote mand op de rug, een kleinere daarbovenop en een mand garnalen in de arm. “Het was heel zwaar”, zegt Stefan de Groot van het museum in Weekendwijzer op Haarlem105. In de nieuwe tentoonstelling Zandvoortse Vrouwen: gezien, maar ongehoord staat een mand van 25 kilo die bezoekers op eigen risico mogen optillen.
Vertrekpunt van de tentoonstelling is het schilderij Zandvoortse vrouw uit 1884 van Thérèse Schwartze, uit de eigen collectie. Wie erop staat, is niet zeker. Waarschijnlijk was het haar huishoudster. Zandvoortse vrouwen werden destijds vaak romantisch afgebeeld, turend naar zee, maar het verhaal erachter ontbrak. Een Haarlemse onderzoeker dook in hun leven en schreef korte biografieën van enkele vissersvrouwen. Ursula van de Bunte fotografeerde Zandvoortse vrouwen van nu in de stijl van het schilderij. Via QR-codes bij de foto’s zijn interviews met hen te bekijken.
Eén verhaal kan het museum niet bevestigen: dat café Het Wapen van Kennemerland zijn bijnaam De Stinkende Emmer aan de vis te danken heeft. “Ik denk dat het een marketingstunt is geweest”, zegt De Groot.
De tentoonstelling is tot en met 4 april 2027 te zien in het Zandvoorts Museum aan de Louis Davidsstraat 19.
Heb je nieuws of een tip voor ons?
App de redactie van Haarlem105 via 0610510538.
