Kerken regio Haarlem staan open voor opvang statushouders: ‘Dit doe je niet zomaar even’

De Raad van Kerken, de Rooms-Katholieke Kerk en de Protestantse Kerk in Nederland vragen kerken in het hele land om statushouders op te vangen, voor maximaal drie maanden. Samen zouden ze op deze manier plek kunnen bieden aan zo’n 2000 mensen. Het bisdom Haarlem-Amsterdam staat zeker open voor het verzoek, zegt pastoor Bart Putter van Haarlem en omgeving in Haarlem Vandaag.

Het initiatief, Actie Onderdak, moet de druk op de asielopvang verlichten en zorgen voor meer doorstroming, bijvoorbeeld vanuit een opvangcentrum als Ter Apel. “Het geloof is niet alleen op zondag een uur in de kerk zitten, het gaat ook om hulp bieden aan naasten”, zegt Putter. Definitief is de deelname van het bisdom nog niet: volgende week bespreekt het parochiebestuur wat haalbaar is.

Luister hieronder het hele gesprek met pastoor Bart Putter terug. Tekst gaat door onder het fragment.

Niet zomaar een kerkgebouw

Het bisdom Haarlem-Amsterdam beslaat Noord-Holland en zuidelijk Flevoland en telt ruim 130 kerken, maar Putter verwacht niet dat ze allemaal meedoen of geschikte ruimte hebben. Het gaat ook niet per se om kerkgebouwen zelf, legt hij uit, maar eerder om een leegstaande pastorie, een woning van de kerk of een parochiezaal. “De opvang moet een menswaardige oplossing bieden en een verbetering zijn van hun huidige plek. Het is niet de bedoeling dat ze straks in tenten in de tuin eindigen.” Zo biedt de pastorie in Aerdenhout nu al onderdak aan alleenstaande minderjarige vluchtelingen, via het COA. Verder moeten kerken voldoen aan de eisen die het COA stelt voor sanitair en keukens, en moeten er genoeg vrijwilligers zijn. “Dit doe je niet zomaar even”, zegt hij.

Beperkte opvangtijd

Het COA en de overheid kunnen niet garanderen dat elke statushouder na de opvang van drie maanden een eigen woning heeft, en dat baart Putter wel zorgen. “Als kerk wil je niet de club zijn die mensen op straat zet zodra de termijn is afgelopen.” Daarom komen er vooral mensen terecht van wie de gemeente verwacht dat ze op tijd woonruimte vinden; soms wordt de termijn verlengd. Langer opvangen ziet hij niet als oplossing: “Anders blijven ze rondtrekken en wortelen ze nooit in onze samenleving.”