Bloemendaalse schrijfster Martje Saveur presenteerde woensdagochtend haar nieuwste boek. In boekhandel Blokker vertelde ze hierover boeiend aan de geïnteresseerde aanwezigen. Cultureel redacteur Mireille Doveren was erbij.
Heroïne locale
Voor een enthousiast publiek vertelt Martje Saveur, local hero, of in goed Frans ‘heroïne locale’, over haar nieuwe boek Rue du Cherche-Midi. De auteur kwam aan het onderwerp voor haar verhaal door de oude brieven die zij op zolder terugvond. De brieven zijn uit de tijd dat zij als au-pair een jaar in Parijs werkte bij een frans gezin.
Brieven
Saveur vertelt dat zij een schoenendoos vond, waarop met viltstift haar naam geschreven stond. Op de zolder trof zij de brieven, geschreven aan haar moeder, uit 1958, het jaar waarin zij als achttienjarige, na haar eindexamen MMS in Den Haag, als au-pair in Parijs werkte en daar de Franse taal leerde van de kinderen van de familie Dubois. En ook in de taalcursus aan de Alliance Francaise aan de Rue Montparnasse.
Het bijzondere aan deze tijd is dat het niet heel lang na de Tweede Wereldoorlog speelt. Het taalgebruik in haar boek weerspiegelt de tijd van de jaren vijftig en bevat woorden zoals mieters, fuif en enig. Op de vraag van interviewster Barbara Stammer Lapouge antwoordt Martje dat die woorden destijds echt tot haar vocabulaire behoorden. “Zulke woorden komen automatisch bij mij naar boven als ik aan die tijd denk en erover schrijf”. Op een powerpoint zien we oude zwart-wit foto’s van Martje samen met haar moeder voor de Moulin Rouge en zittend op de trappen van de Sacre Coeur in Parijs.
Chambre de bonne
Op een andere foto staat Martje op de binnenplaats, met een authentieke robuuste en strenge conciërge aan de Rue du Cherche-Midi voor haar chambre de bonne. Dit kamertje huurde de familie Dubois voor hun au-pair en was dertig minuten reizen met de metro van het huis van haar werkgevers. Iedere dag moest zij in het grote appartement licht huishoudelijk werk doen maar vooral zorgen voor de twee dochters van drie en vijf jaar en de baby, een jongetje van drie maanden. Dus zij haalde de meisjes ’s middags van school en bracht ze thuis. Daar las zij ze voor en deed spelletjes met ze. Martje kookte en at samen met de kinderen. Dan brak voor haar het spitsuur aan om ze alle drie in bad te doen, hun pyjama aan te doen en de tanden te poetsen zodat de kinderen klaar waren om naar bed te gaan als hun ouders thuis kwamen van hun werk.
Avonturen in de vrije uren
Om zeven uur had ze vrij en rende ze de deur uit naar haar cursus of dook ze de stad in voor een nieuw avontuur. Café Sélect werd één van haar favoriete plekken. Ze kreeg leuke en minder leuke mannen achter zich aan, belandt op een vaag feest, mag oppassen bij een bekende Nederlandse schrijver (Jan Brusse) en wordt ziek, wat haar een onvergetelijke tijd oplevert in het huis van de ambassadeur. Een andere anekdote gaat over een hanger die zij kreeg van een Spaanse kunstenaar op wie zij verliefd was. ” Als het uitgaat, en hij wordt later beroemd, dan heb ik in ieder geval een kunstwerk in de vorm van die ketting”, praat de jonge Martje zichzelf moed in.
Opvallend is het gemak en de charme waarmee Martje vertelt aan haar gesprekspartner en de deelnemers van de lezing geestig van repliek dient. Precies zo leest het boek Rue du Cherche-Midi.
Voorlezen smaakt naar meer
De lezing wordt beëindigd met het voorlezen van een fragment uit het boek over de tijd dat zij ziek was en over een feest buiten Parijs en de spannende avonturen van de schrijfster met charmante aanbidders en minder elegante mannen, in dat voor haar persoonlijke ontwikkeling, belangrijke jaar in de lichtstad, waar van alles gebeurde op het maatschappelijke en culturele vlak en in groot contrast stond tegenover het kleinstedelijke Den Haag.
Na afloop kunnen de bezoekers het boekje kopen en laten signeren met een persoonlijke boodschap van de auteur.