Viering 100-jarige weg naar zee met een rouwrandje

De Zeeweg slingert al 100 jaar door de duinen van Overveen en zorgde ervoor dat Bloemendaal haar eigen badplaats kreeg. Vandaag werd het jubileum van de weg gevierd door met bulderende oude klassieke auto’s uit het begin van de vorige eeuw een tochtje naar het strand te rijden. Maar er was ook een moment van stilte voor de twee jonge vrouwen die pas geleden bij een ongeluk op diezelfde weg om het leven kwamen. 

De slingerende route werd vanaf 1919 met de hand afgegraven om zo de badplaats Zandvoort te ontsluiten, vertelt burgemeester Elbert Roest. “Daar was al een Kürhaus en toen ontstond bij de Bloemendaalse bestuurders het idee om ook in de vaart der volkeren een eigen badplaats te willen.” Twee jaar later was de weg klaar. Om dat moment te markeren stapte Roest vandaag in een kleine felblauwe Bugatti voor een rit over de Zeeweg. Het hele weekend zijn er festiviteiten. Het programma is hier te vinden.

Waarom juist deze weg een jubileumviering verdient, is volgens burgemeester Roest omdat het de eerste zogenoemde panoramaweg in Europa was. De zogenoemde ‘parkway’ is naar Amerikaans voorbeeld ontworpen, “om te genieten van het landschap en de prachtige duinen om je voor te bereiden op het eindpunt en dat is die zee.”

Bulderende oude auto’s

Bloemendaler Michel Laarman voert de stoet van zo’n twintig oude klassieke wagens aan in zijn Knox uit 1911. De Zeeweg is voor hem bekend terrein. “Lekker bochtig, een beetje al driftend naar Zandvoort.” Het gaspedaal wordt flink ingetrapt en langs de Zeeweg staan veel toeschouwers met de camera klaar als de bulderende oude auto’s passeren.

Advertentie

Burgemeester Roest vindt dat er tijdens de tocht ook een moment van stilte nodig is. Samen met Wim Alferink van Stichting Ons Bloemendaal legt hij bloemen op de plek waar aan het begin van deze maand twee jonge vrouwen verongelukten. Roest wilde geen feest vieren zonder ook dit te gedenken.

“Het is een weg die heel veel vreugde voor miljoenen mensen heeft gebracht, op weg naar zee. Maar soms hoort daar ook pijn en tomeloze verdriet bij, en dat gaat samen vandaag.”