Daags na een huiselijk langetafeldiner georganiseerd voor Oekraïense vluchtelingen wordt er nog steeds nagenoten en blijven de meldingen in de appgroep binnenstromen. Tijdens het diner, georganiseerd door zeven Haarlemse vrouwen, vergaten zo’n twintig Oekraïners de ellende waarin ze zitten.
Aan de term langetafeldiner was geen woord gelogen afgelopen zondag in de Haarlemse huiskamer van Yolande Koot. Samen met onder ander haar zus en dochter en vier andere vrouwen organiseerde ze het diner.
“Ik organiseer wel vaker diners en merk dan dat mensen die in de shit zitten even landen. Onder het genot van lekker eten en drinken kunnen ze even alles vergeten”, aldus Koot.
“Marina was achtergebleven en vindt door dit diner aansluiting bij anderen.”
Antoinette Haan
Het drinkgelag was er ook zodat gevluchte Oekraïners met elkaar in contact konden komen en aansluiting bij elkaar vonden.
“Zo heb je bijvoorbeeld Marina”, legt een van de andere organisatoren Antoinette Haan uit. “Deze tekenaar is samen met haar zus en haar baby naar Nederland gekomen. Die zus is met haar kindje terug naar Oekraïne zodat de vader zijn dochtertje kan zien. Marina was hier achtergebleven en vindt onder andere door dit diner aansluiting bij anderen.”
“De mensen bedankten ons met de tranen in de ogen”
Yolande Koot
“Het was zo ontroerend”, vult Koot aan. “Dat samen zingen was heel mooi en dan het afscheid. De mensen bedankten ons met de tranen in de ogen. Ze hadden een beetje een avond zoals thuis. Dan denk je: jeetje, en het voelt bijna ongemakkelijk.”
Verrassing
De bezoekers vonden het een heel fijne samenkomst. Grote verrassing was de Oekraïense muzikant Aleksey Gorbunov die afgelopen jaar ook op Bevrijdingspop in Haarlem stond.
Tekst gaat door onder de foto.
“Dat was echt de verrassing”, vervolgt Haan. “Iedereen stuurt nu nog steeds video’s in de gezamenlijke whatsappgroep. Ook werd met zijn allen gezongen waarbij ook de Nederlandse dames Hollandse liedjes zongen. Het was zo sfeervol.”
In de video enkele reacties van Oekraïners. Tekst gaat door onder de video.
Het is voor Yolande Koot de normaalste zaak om haar huis ter beschikking te stellen voor een dergelijk diner. Ze snapt niet als mensen geen begrip kunnen opbrengen voor de vluchtelingen.
Gelaten: “Ik denk dan: wat doe jij als je je gezin in veiligheid wil brengen? Dan ga je toch ook ergens anders heen en hoop je dat je wordt ontvangen… ja, dit zal je toch maar zelf gebeuren.”
Herhaling?
Op de vraag of dit diner nog een keer georganiseerd gaat worden, hoeft Haan in ieder geval niet lang na te denken. “We hebben elkaar nog niet gesproken, maar het gonst wel al rond om zoiets nog eens te doen. Yolande appje mij al: Dit is voor herhaling vatbaar.”
Koot laat inderdaad weten open te staan om ‘zoiets nog eens te doen’. Maar ze beaamt wel dat het heel veel werk was. “De kratten staan nu nog steeds in mijn huis”, zegt ze. “En het was dagen werk. Maar we willen het graag doen, op wat voor manier dan ook.”
