Van de 550 Oekraïense vluchtelingen die in Haarlem worden opgevangen, wonen er ruim 400 bij mensen thuis. Haarlemmers hebben hun deuren opengezet voor de Oekraïners, meer dan in andere gemeenten. “Toen Julia hier kwam met haar dochter heb ik niet alleen mijn huis opengesteld, maar ook mijn hart”, zo vertelt de 80-jarige Hans die in de binnenstad woont.
Hans is een bescheiden man, die liever niet te veel aandacht wil voor het feit dat hij vluchtelingen in zijn huis heeft opgenomen. “In mijn buurt zijn nog veel meer mensen die vluchtelingen in huis hebben, dan hoef ik niet zo nodig als enige in beeld.”
Toen hij twee maanden geleden werd gevraagd door iemand van het Badhuis in de Leidse buurt of hij vluchtelingen in huis wilde nemen, hoefde hij daar niet lang over na te denken. “Drie dagen daarna stonden ze al voor mijn deur, Julia (42) en haar dochter Nika (12). ”
Eigen plek
Hans heeft een huis met drie verdiepingen en voor Julia en haar dochter heeft hij een slaapkamer en aparte badkamer beschikbaar. “Ze heeft haar eigen plek, mijn huis is ruim genoeg en dat is prettig.” Hoe ze het al zeven weken met elkaar volhouden onder één dak is volgens hem niet zo heel ingewikkeld. “Je moet gewoon het typisch Hollandse vergeten, dus niet zeuren en niet negatief denken. We pikken van elkaar wat we kunnen en dat gaat heel goed.”
Julia is ook heel blij met haar plek bij Hans thuis. “Het is niet moeilijk om met hem samen te leven, soms eten we samen en soms ook niet.” Julia moest wel echt wennen aan de Nederlandse eetgewoontes. In Oekraïne eten ze meer warme maaltijden overdag, dus de boterhammen met kaas tussen de middag ruilt ze liever in voor een ‘echte’ maaltijd.
Tussen Hans en Julia hangt een ontspannen sfeer. Hoewel Hans haar wel heeft moeten leren om duidelijk aan te geven wat ze wel of niet wil. “Eén keer kwam ze wat later thuis en toen zei ze gelijk sorry daarvoor. Maar dat hoeft niet. Als het gezellig is, dan is het gezellig en blijf je nog even hangen. Dat is het leven.”
Julia waardeert de hulp die ze van Hans krijgt. “Hij helpt ons met de Engelse taal, met vaccinaties halen. Ik denk wel dat het misschien lastiger is om bij mensen thuis te wonen als het een gezin is met meerdere mensen. Hans is alleen en heeft veel gereisd. Hij accepteert het dat we anders zijn en vindt dat dus prima.”
Enthousiast
Andere Oekraïense vluchtelingen die elkaar wekelijks treffen in het badhuis in de Leidse buurt, zijn ook enthousiast over hun gastgezinnen. Zo woont Svetlana met haar zus en dochter bij een gezin in en ook dat gaat heel goed. “Ze zijn geweldig. Ze helpen ons met van alles, zoals spullen, computer en Engelse les. We eten bijna elke dag wel samen.” Maar ze is desondanks toch op zoek naar een andere plek om te wonen. “We willen hen niet heel lang meer tot last zijn.”
De 35-jarige Maryna woont met haar jongere zus en diens twee kinderen bij een gezin in huis in Heemstede. “Het voelt goed om daar te zijn. Ik ben wel verrast door de Nederlanders dat ze zo open, vriendelijk, goedlachs en behulpzaam zijn.”
Voor de 31-jarige Nadia, een goede bekende van Maryna, breekt er na twee maanden in Nederland te hebben gewoond, weer een stressvolle periode aan. Zij en haar dochter verblijven met twee andere gezinnen in een huis dat leegstond, maar onlangs is verkocht. Over twee weken moet ze eruit en ze heeft nog geen plek om naartoe te gaan. Haar ouders worden elders in Haarlem opgevangen bij mensen thuis. “We zouden het liefst naar een plek gaan waar we met zijn vieren kunnen verblijven. ”
Een jaar
Voor Julia ziet het er rooskleuriger uit. Ze kan voorlopig bij Hans blijven wonen met haar dochter. “Ik heb gezegd tot een jaar en als het langer wordt gaan we maar eens om tafel zitten”, zo vertelt Hans. Julia hoopt dat het niet nodig is om zo lang gebruik te maken van Hans’s gastvrijheid. “Ik hoop dat we eerder naar huis kunnen, maar dat zal moeten blijken.”