Sinds de opening van de maatschappelijke opvang of ook wel noodopvang Velserpoort in Haarlem in 2015, zijn de 23 familiekamers eigenlijk altijd wel bezet. “De druk is hoog op de familieopvang”, zo laat een woordvoerder van de gemeente Haarlem weten. Door de woningnood wordt de druk op de opvang alleen maar hoger.
Gezinnen uit Haarlem die dakloos raken, kunnen terecht in Velserpoort. Maar ook gezinnen van buiten Haarlem worden er opgevangen. De gezinnen komen uit alle lagen van de bevolking en de woningnood speelt hier ook geregeld een belangrijke rol. “De woningmarkt zit potdicht”, zo vertelt Loutfia El Makrini, maatschappelijk werker van HVO Querido en werkzaam bij Velserpoort. “Het is vaak heel lastig om aan een woning te komen. Ook in Limburg is het lastig. De mensen die hier zitten hebben vaak ook gewoon werk, maar zijn het dak boven hun hoofd kwijt geraakt.”
Tekst gaat verder onder de video
Ook de 8 ouders met kinderen die in het oude klooster op landgoed Dennenheuvel in Bloemendaal wonen en over twee weken hun woning uit moeten, worden door de gemeente doorverwezen naar de familieopvang in Velserpoort. Iets was bewoner Saskia Frederiks totaal niet ziet zitten voor haar zelf en haar twee kinderen. “Dat er geen plek is in de samenleving voor ons behalve de crisisopvang, ervaar ik als heel shockerend.”
Renate is één van de huidige bewoners van Velserpoort, samen met haar man en twee kinderen. In december 2020 kwam ze er terecht nadat ze uit haar ouderlijk huis was gezet. “Mijn vader was naar Thailand vertrokken en besloot daar te blijven. Toen moesten we uit zijn huis en stonden we binnen een paar dagen op straat.” Ze kwam in Velserpoort terecht met haar zoon en dochter van 7 en 8 jaar.
Renate zag er als een berg tegenop om naar Velserpoort te gaan. “Ik heb wel echt moeten huilen vooraf.” Eenmaal in de opvang viel het haar alles mee. “Ik ben blij dat het bestaat en het hangt helemaal af van je eigen houding. Je moet gewoon positief zijn en er iets van maken. En ook dankbaar zijn dat je hier terecht kan. In het buitenland heb je dit niet.” Ze had nooit gedacht in een opvang als Velserpoort terecht te komen en is erachter gekomen dat het eigenlijk iedereen kan overkomen. “Mijn man heeft gewoon werk, dus we hebben een inkomen alleen geen betaalbare woning.”
De vooruitzichten voor Renate en haar gezin zijn hoopvol. Waarschijnlijk krijgt ze via een speciale regeling, wat lijkt op een urgentieverklaring, een sociale huurwoning toegewezen binnen niet al te lange tijd. “We zijn er wel aan toe om uit te vliegen, mijn kinderen worden groter en hebben echt een eigen kamer nodig”, zo lacht ze.
Maanden tot jaren
De periode dat gezinnen in Velserpoort verblijven varieert van een paar maanden tot een paar jaar. “De mensen komen vaak angstig binnen. Er is veel schaamte, maar de kinderen passen zich snel aan en worden ook opgenomen door de andere kinderen die hier zitten”, vertelt El Makrini. “Het is altijd wennen voor gezinnen die binnenkomen. Maar daarna vinden ze het toch vaak fijn dat ze hier kunnen zijn en dat het er is.”