Met een grote bos zonnebloemen in de ene hand en flyers in de andere staat Ulyana Loginova, oprichter van Haarlem4Ukraine, voor de bibliotheek in het centrum van Haarlem. Ze deelt de bloemen uit en bedankt mensen voor hun steun aan de Oekraïners in Haarlem.
Wanneer het rustiger wordt bij de bibliotheek, loopt ze richting de supermarkt om de hoek. “Daar zijn meer mensen”, zegt ze vastberaden. Ondertussen vertelt ze het verhaal van een nieuwe Oekraïense held, Nataliia.
“Ze was kleuterjuf en nu beschermt ze de kinderen van ons land door te dienen in het leger.” In een video is te zien hoe Nataliia voor het eerst schiet met een soort enorme bazooka en daarmee meteen een Russische raket neerhaalt. “Heel Oekraïne klapte voor haar”, zegt Loginova trots. Maar direct daarna bekent ze dat ze zich soms schuldig voelt omdat ze hier is en niet daar.
Hoewel de strijd in Oekraïne nog steeds bloedig voortduurt, merkt Haarlem4Ukraine dat de aandacht voor de oorlog hier afneemt. “Het komt minder vaak in het nieuws, en ik begrijp dat mensen het liever niet zien omdat het zoveel slecht nieuws is. Maar dit is de realiteit.”
Op straat praat Loginova met mensen terwijl ze hen bedankt. “Ze begrijpen het en vinden het erg. Al heb ik soms het gevoel dat sommige mensen de hoop hebben opgegeven.” De komst van een nieuwe Amerikaanse president brengt bovendien onzekerheid met zich mee over het verloop van de oorlog. “Land opgeven is geen optie”, benadrukt Loginova resoluut.
‘Opgeven is niet het einde’
Ze vreest dat het opgeven van grondgebied niet het einde van de oorlog betekent, maar dat Rusland later opnieuw zal toeslaan. “Wat mogen de mensen in de bezette gebieden nog? Waarvoor hebben al die mensen hun leven gegeven? Nee, dat kan niet.”
Zo standvastig als Loginova is, zo hard strijdt ze ook met Haarlem4Ukraine om in ieder geval hier iets te betekenen. “Ik merk dat de vrijwilligers moe en uitgeput raken. De steun voelt niet meer zo groot als in het begin, maar we moeten doorgaan. We móeten mensen blijven herinneren aan de oorlog.”
Recente aanvallen
Op deze duizendste dag doen ze dat met bloemen en het laten zien van een documentaire in de bibliotheek. Bij eerdere vertoningen van de organisatie kwamen veel Oekraïners, maar die verwachten ze vanavond minder. “De recente aanvallen richten zich op steden waar sommigen directe familie hebben wonen. Het is op dit moment even te zwaar voor hen.”
