De Spaarndamse Tessa en haar vriend Marco hebben Europa inmiddels achter zich gelaten. Twee maanden geleden begonnen zij aan een wereldreis op de fiets met als eindbestemming Australië. Deze week hebben ze Turkije bereikt waar ze in Istanbul een paar dagen de tijd nemen om het vervolg van hun reis door Iran te plannen.
“Sinds het moment dat we Turkije binnen zijn gekomen, is het erg wennen”, laat Tessa weten. “De afstanden zijn hier veel groter, maar het is tegelijkertijd een heel mooi land. We zijn nu de stad aan het verkennen en slapen bij iemand thuis. Dan kunnen we even op adem komen en onze vervolgreis plannen. Nu we Europa hebben verlaten gaat het wel echt anders worden.”
Bekijk hieronder beelden van de eerste twee maanden van de reis. Tekst loopt verder onder de video.
Het stel moet de route door Iran gaan voorbereiden, en dat is volgens Tessa toch wat spannender dan fietsen door Europa. “We hebben informatie gekregen van andere fietsreizigers over praktische zaken zoals waar we een visum kunnen ophalen, maar ook hoe we veilig door het land kunnen trekken.”
Het reisadvies voor Iran van de Nederlandse overheid kleurt op dit moment rood. “Daar schrokken we in eerste instantie van. We dachten dat we een nieuw plan moesten maken. Maar omdat we erg graag door Iran willen en hebben gehoord van andere reizigers dat het prima te doen is als je weet waar je heen gaat, hebben we toch besloten door het land te fietsen. Het is spannend, maar we hebben er vertrouwen in.”
Hoe de twee Iran zullen bereiken, en wat de plannen daarna zijn, is nog onbekend. “Azerbeidzjan is een conflictgebied, dus daar kunnen we sowieso niet doorheen. Turkmenistan willen we eigenlijk ook vermijden. En hoe we onze reis na Iran verder vervolgen, moeten we ook allemaal nog uitzoeken. Het is één groot avontuur.”
‘Vanaf nu minder makkelijk’
Tessa verwacht dat de reis vanaf nu niet meer zo snel en makkelijk verloopt als de eerste twee maanden in Europa. “Nu is alles nieuw en anders, de afstanden zijn veel groter. Zeker als we in Iran zijn, dan heb je soms wel honderd kilometer niets. En of dat ene dorpje dat op de kaart staat ook echt bestaat, is nooit zeker. Daar moeten we ons goed op voorbereiden.”
Lees ook: Eerste kilometers op de fiets naar Australië zitten erop: “Hoop er over anderhalf jaar te zijn”
